WEEKEND

Δύο gay άντρες, ο Russel και ο Glen, γνωρίζονται ένα βράδυ σε κάποιο gay bar και αυτό που προόριζαν για ένα one night stand καταλήγει σε ένα Σαββατοκύριακο αυτοπροσδιορισμού και προβληματισμού.

Δύο άντρες με μοναδική ομοιότητα τις ομοφυλοφιλικές τους προτιμήσεις, περνούν μαζί δύο μέρες κάνοντας ναρκωτικά, πίνοντας και κατακρίνοντας ο ένας τον άλλο για τις επιλογές που έχουν κάνει στη ζωή τους. Ο Russel, ντροπαλός και με χαμηλή αυτοεκτίμηση, ενώ έχει αποκαλύψει τις σεξουαλικές του προτιμήσεις στους straight φίλους του, προτιμά να μη συζητά για αυτές και προσαρμόζεται στη straight κουλτούρα των άλλων. Στο άλλο άκρο βρίσκεται ο αυθόρμητος και εξωστρεφής καλλιτέχνης Glen ο οποίος προτιμά να εναντιώνεται στο κατεστημένο και υποστηρίζει περήφανα τη σεξουαλική του ταυτότητα.

Μπορεί να ακούγεται πολυφορεμένο και βαρετό, ακόμα μια ιστορία δύο καταπιεσμένων gay αντρών, παρακολουθώντας το όμως το προσδιόρισα περισσότερο ως μια σύντομη κοινωνική ανάλυση παρά ως ένα συνηθισμένο gay story. Ο Andrew Haigh, όντας ο ίδιος gay, θέλησε να αναλύσει και να παρουσιάσει αυτά που πραγματικά προβληματίζουν τους gay. Τόσο θέματα αυτοπροσδιορισμού και αυτό αποδοχής όσο και το θέμα του πώς οι ομοφυλόφιλοι άντρες οργανώνουν τις σχέσεις τους μέσα στην ‘ανοιχτόμυαλη’ εποχή του 2011.

Είναι φανταστικός ο τρόπος με τον οποίο ο Haigh κατάφερε να περάσει τα μηνύματα που ήθελε χωρίς να επηρεάζεται και να παρασύρεται από τα χολιγουντιανά πρότυπα. Η σύγκριση για παράδειγμα του Weekend με το ‘επιφανειακό’ θα έλεγα gay story του «Brokeback mountain» επισημαίνει και τονίζει ακόμα περισσότερο την έξυπνη προσέγγιση του θέματος από τον Haigh αλλά και την περιπλοκότητα των χαρακτήρων.

Παρά το γεγονός ότι δεν είναι κλασσικά όμορφοι, οι χαρακτήρες γίνονται καθηλωτικά γοητευτικοί μέσα από την προσπάθεια που κάνουν για να ανακαλύψουν τον εαυτό τους. Προσπαθώντας να προσδιορίσουν ποιοί ακριβώς είναι, τι θέλουν από τη ζωή τους αλλά και ποια είναι η θέση τους στη σημερινή κοινωνία καθοδηγούν και εξελίσσουν την ιστορία.

Επίσης ζωτικής σημασίας για την εξέλιξη της ταινίας αλλά και για τη βαθύτερη κατανόηση των χαρακτήρων είναι οι διάλογοι. Ευφυέστατοι και ιδιαίτερα εύστοχοι, σου μεταδίδουν τις συναισθηματικές μεταβολές αλλά και τις αλλαγές στον τρόπο σκέψης του Russel και του Glen.

Αν και η ταινία είναι μια ιστορία δύο gay αντρών δε θα τη συμπεριλάμβανα στην κατηγορία ‘ταινίες για gay’. Δεν είναι το κλασσικό ρομάντζο του τύπου αγόρι γνωρίζει κορίτσι και ερωτεύονται, όμως παρουσιάζει τη διαδικασία εξέλιξης μιας ανθρώπινης σχέσης, τη διαδικασία του αυτό καθορισμού και της αυτό αποδοχής καθώς επίσης εξετάζει θέματα sex και οικειότητας, θέματα δηλαδή που απευθύνονται σε όλους ανεξαρτήτως φύλου.

Εν τέλει πιστεύω ότι για ακόμα μια φορά ο  Βρετανικός κινηματογράφος, εναλλακτικός, ακραίος και αντισυμβατικός όπως συνήθως, κατάφερε να μας προσφέρει ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον και βαθυστόχαστο προϊόν.     

 DIRECTOR: Andrew Haigh

 STARS: Tom Cullen, Chris New